Skład fullerenów
(Podobnie jak w przypadku Chicxulub dopiero odkrycie uderzeniowo zdeformowanych kryształów kwarcu i stożków spękań struktur uważanych za fale uderzeniowe „wmrożone” w skałę przekonało większość naukowców, że krater ten nie jest pochodzenia wulkanicznego, lecz powstał w wyniku upadku planetoidy) Ponieważ w skład fullerenów wchodzą wyłącznie atomy węgla, brekcja z Sudbury wydawała się wyśmienitym miejscem do zebrania obiecujących próbek, co zrobiliśmy w 1993 roku. Wykorzystując swoistą rozpuszczalność fullerenów, wyodrębniłam w laboratorium najtrwalsze cząsteczki zbudowane z 6070 atomów węgla. Następnym decydującym pytaniem było, czy fullereny „załapują" się na przejażdżkę na ciele kosmicznym zmierzającym ku Ziemi i udaje im się przetrwać zderzenie, czy też zostają w jakiś sposób wytworzone pod wpływem wysokiej temperatury i ciśnienia w momencie upadku?