Sudbury
Geolodzy są zgodni, że ciało, które upadło w Sudbury, miało średnicę co najmniej 8 km. Symulacje komputerowe wykazały, że wszelkie związki organiczne w tej wielkości planetoidzie czy komecie powinny przy zderzeniu z Ziemią wyparować. Być może jeszcze bardziej niepokojący był z początku brak przekonującego potwierdzenia obecności fullerenów w meteorytach. Dla nas również fakt, że fullereny są w stanie przetrwać, był zaskakujący. Ale ich pozorną nieobecność w meteorytach tłumaczyliśmy sobie tym, że badacze nie szukali wszystkich znanych im typów. W eksperymencie astrofizycznym, który miał symulować proces powstawania gwiezdnego pyłu, oprócz cząsteczek 60 i 70atomowych tworzyła się rodzina znacznie większych fullerenów. Rzeczywiście, kiedyś ot, tak sobie spróbowałam wyodrębnić takie olbrzymie fullereny w kilku bogatych w węgiel meteorytach i wykryłam szereg sferycznych klatkowych molekuł, z których największe były zbudowane aż z 400 atomów węgla.